اکسیژن تراپی نوعی معالجه میباشد که به شخص اکسیژن ما یحتاج اورا منتقل مینماید. به صورت معمول، ریهها وظیفه جذب اکسیژن از هوا و جابجایی آن به خون را دارا هستند. با این هم اکنون، برخی از بیماریها و بعضا موقعیت خاص ممکن میباشد منجر شوند تا ریهها نتوانند به وظایف خویش به صدق شغل کرده و اکسیژن ما یحتاج تن را تأمین نمایند و همینجا میباشد که دستگاه اکسیژن ساز و اکسیژن تراپی در مغازه تجهیزات پزشکی سپهر الماس پاسارگاد به در میان میاید.
درین در میان، اکسیژن تراپی میتواند به بیماران در داشتن همت عالی و فعالخیس یاری دهد. دراین طرز، اکسیژن از روش یک سیلندر فلزی یا این که مخزن دیگری تأمین میگردد و معمولاً بعد از عبور از یک لوله از روش یکی شیوههای تحت به ریهها منتقل می شود:
از روش یک سوند بینی که دربرگیرنده دو لوله خرد پلاستیکی یا این که محور میباشد که هرکدام در هر دو رخنه بینی قرار میگیرد.
از روش ماسک که بر روی بینی و دهن قرار میگیرد.
از روش لوله کوچکی که از جلوی گردن به نای متصل می شود.
اکسیژن تراپی را میقدرت در درمانگاه یا این که منزل و در یک اطراف پزشکی از پیش مهیاگردیده، جاری ساختن بخشید. معمولاً افرادی که به جهت بیماریهای مزمن تنفسی پایین اکسیژن تراپی قرار می گیرند، ترجیحاً از این نحوه در منزل به کارگیری مینمایند.
در واقعیت، پزشکان با پیش گویی سطح اکسیژن خون (چنانچه که پائین باشد) معالجه با اکسیژن را به بیمارن پیشنهاد مینمایند. ریهها اکسیژن را از هوا جذب و به جریان خون منتقل مینمایند. بعضا بیماریها و حالت وخیم (کوتاه دوران) و مزمن (مداوم) میتوانند بازدارنده از ارتقاء اکسیژن در سطح خون شوند و در سود موجب تولید اشتباهات سالمی متفاوت می شوند. درپی هر یک از این مورد ها را توضیح میدهیم.
در بعضا موردها، ریههای مریض زیر وضعیت خاصی بضاعت جذب اکسیژن کافی را از دست میدهند. دراین موردها بعداز بهبود مریض و رجوع و برگشت به وضعیت نرمال، اکسیژن تراپی متوقف میشود.
بعضی بیماریها و قوانینی که ممکن میباشد نیاز به اکسیژن تراپی کوتاه بازه داشته باشند، عبارتند از:
ذاتالریه یا این که پنومونی که به صورت عفونت در یک یا این که هر دو ریه نمود پیدا مینماید. درصورتیکه با توسعه این بیماری، شدت این عفونت موجب تورم ریهها خواهد شد، جنبش ششها به رنج شکل میگیرد و اکسیژن کافی به خون شخص منتقل نمی شود.
حمله آسم شدید یکیاز دیگر از این حالت خاص میباشد. آسم یک بیماری ریوی میباشد که موجب انسداد یا این که نازک شدن راه و روش تنفسی در شخص می شود. اکثر اشخاص در گیر به آسم، مخصوصاً کودک ها، میتوانند علائم خویش را به راحتی مدیر نمایند. با این وجود، در شکل حمله شدید آسم ممکن میباشد شخص به محافظتهای پزشکی ویژهای که مشمول اکسیژن درمانی میگردد نیاز داشته باشد.
بیماریهای سندرم زجر تنفسی (RDS) یا این که دیسپلازی ریوی (BPD) در ریههای نوزادان نارس نیز حالت دور از شوخی ساخت و ساز مینمایند. در این صورت اکسیژن مازاد با به کار گیری از فشار مثبت دستگاه تنفسی (NCPAP) یا این که ونتیلاتور (VEN-TIL-ATOR) از روش یک لوله در بینی به مریض منتقل میگردد.
در بعضی موردها مریض به طور وقت گیر بازه زمانی به اکسیژن تراپی نیاز دارااست. معمولاً درین حالت از اکسیژن تراپی در خانه استعمال می شود. بعضی از این بیماریها عبارتند از:
بیماری مزمن انسداد ریه (COPD) که یک بیماری مترقی میباشد و در آن جراحت به کیسههای هوا بازدارنده از جنبش اکسیژن به جریان خون میشود.
ادله مترقی بودن بیماری COPD این میباشد که با سپری شد فرصت تشدید میشود.
نارسایی قلبی که در آن قلب نمیتواند به اندازه کافی اکسیژن مایحتاج خون را تأمین نماید.
فیبروز سیستیک (CF) که یک بیماری موروثی میباشد و با ساخت مخاطی کلفت و چسبنده مسیرهای هوایی مریض را مسدود مینماید. درین وضعیت به جهت تجمع باکتری، عفونت مکرر و دور از شوخی ریه حادثه میفتد. با سپری شد فرصت، این عفونت به شدت به ریهها جراحت می رساند و موجب اختلالات تنفسی میشود.
اکسیژن تراپی قادر است عوارض جانبی برای مریض ساخت و ساز نماید. بعضی از این عوارض عبارتند از کم آب شدن یا این که خون ریزی بینی، آلرژی پوست به ماسک، خستگی و سردرد صبحگاهی. در حالتیکه کهاین خطاها ادامه پیدا نمایند، مریض مسلماً بایستی با پزشک معالج خویش دراین ارتباط مشورت کردن نماید. بسته به نوع خلل، پزشک معالج واحد سنجش جریان هوا یا این که زمان مجال اخذ اکسیژن را تغییر و تحول می دهد. در شکل کم آب شدن بینی، معمولاً پزشکان از یک اسپری بینی استعمال یا این که امکانات مرطوب کننده اکسیژن را به دستگاه مریض اضافه مینمایند.
اکسیژن تراپی با لوله متصل به نای نیز مشکلاتی را به یاور داراست. دراینصورت ممکن میباشد مخاطی در نقطه اتصال لوله ساخت و در سود موجب تورم گردد. دراینصورت، مریض ممکن میباشد در گیر سرفه گردیده و سرفه قادر است لوله را از محل اتصال غیروابسته نماید. دیگر مخاطرات این نوع اکسیژن تراپی عبارتند از:
شکستن یا این که لیزخوردن لوله.
عفونت.
زخم به نای.
حفظهای درست و به موقع پزشکی و مدیر درست لوله و بقیه امکانات آن می توانند چاره خیر برای کاهش مخاطرات و عوارض جانبی این نوع اکسیژن درمانی باشند.
اکسیژن یکیاز عامل ها مهم در ساختوساز حریق میباشد. اکسیژن به تنهایی نمیتواند موجب حریق خواهد شد، البته قادر است حریق را تشدید نماید. در حضور اکسیژن، یک حریق خرد می تواند تختگاز از در دست گرفتن بیرون خواهد شد. سیلندر گاز اکسیژن فشرده نیز ممکن میباشد در معرض حرارت منفجر گردد. تأمینکننده اسباب پزشکی شما می بایست همه جوانب احتیاط را با شما بین بگذارد.
اکسیژن تراپی به بیماران امداد مینماید تا حالت سخت خویش را خوب پشت رمز بگذارند. این شیوه می تواند در مفاد پایین نیز اثرگذار واقع خواهد شد:
یاری به بهبود چگونگی خواب در بیمارانی که در گیر اشتباهات تنفسی مربوط به خواب میباشند.
اگرچه اشخاص بدین معالجه به طور کوتاه یا این که بلند بازه زمانی نیاز داراهستند، البته این طرز نباید معاش روزانه آنان را محصور نماید. دستگاههای اکسیژن قابل حمل سبب گردیدهاند تا اشخاص بتوانند با به همپا داشتن اکسیژن به معاش معمولی خویش ادامه دهند.
